Speciaal voor Mundial kropen ze bij elkaar. De Turkse rock/popster Hayko Cepkin en Nederlands beste rockbabe Anneke van Giersbergen. Een verbluffende combinatie.
Je moet uitkijken op deze plek geen politiek te bedrijven. Maar twee culturen die in ons polderlandje zo moeizaam in elkaar op kunnen gaan, zorgen op Mundial voor een perfecte synthese. Oost meets West. Zonder problemen. Omdat ze een gezamenlijke interesse hebben. Dezelfde taal spreken. De rocktaal. Die verbroedert. Op het podium, maar ook in het publiek.
Geluid
Het is een pakkend samenraapsel. Op de planken staan muzikanten die willen knallen. Ze trekken geen muur van geluid op, maar bouwen afgemeten composities die weliswaar stevig in het beton staan, maar met evenveel gemak heel klein kunnen blijven.
Van Giersbergen vloog slechts één maal naar Turkije om met Cepkin te brainstormen en te spelen. De rest moest thuis gebeuren. Het resultaat op zich is wonderlijk. Het klinkt alsof ze jaren samenspelen. Het valt allemaal netjes in elkaar. De hoge, klassieke, fluwelen rockstem van Van Giersbergen (ex-The Gathering). De donkere vocalen van Cepkin. Zwart en wit die samen mooi grijs kleuren.
Stijlen
Ze putten beide uit hun eigen stijlen. Plakje gothic, sneetje oriëntaalse nu-metal, reepje symfonische rock. Interessant van de eerste tot de laatste noot. Omdat ze bij elkaar passen zoals erwtjes en worteltjes.
Van Giersbergen heeft er nog een spoedcursus Turks tegenaan moeten gooien. Om de drie Turkse nummers vocaal te kunnen ondersteunen. Dat leidt tot ontwapenende taferelen. Ze spiekt met gebogen hoofd op de A4’tjes op de grond die haar tekstueel houvast moeten geven. Maar ze slaat zich er doorheen. In het publiek staan Turkse dames die Cepkin de liefde verklaren. Van Giersbergen wil dat niet onopgemerkt laten: “Hé, dat versta ik. Jullie houden van hem!!”
Cepkin en Van Giersbergen vormen een verrassende, wonderlijke combinatie. Een kruisbetuiving die schreeuwt om meer. Hopen dat het werkelijkheid wordt.
Luister hier naar een interview met Van Giersbergen.
