Camera in de hand, vragen om handjes in de lucht. Vanaf het podium op de Fontysstage heeft producent Andrew Barlow er weer zichtbaar zin in. Het publiek wil hij op de prent. Lamb is terug. Lekker. Gecompliceerd. Lekker gecompliceerd.
Zeker vijf jaar was de liefde tussen de Britse producer/percussionist Andrew Barlow en zijn zangeres Louise Rhodes bekoeld. Hun kindje en band Lamb ging de koelkast in. Beiden gingen verder met zijprojectjes, maar wisten elkaar uiteindelijk weer te vinden. Dat heeft dit jaar tot een nieuw album geleid. ‘5’ genaamd. Het is het wachten waard.
Loom
Dat blijkt op Mundial wel. Ze storten een handjevol nieuwe songs over het publiek heen. In dat bekende lome tempo. Geen hapklare, consumeerbare songs, maar betonblokken die zwanger zijn van de effecten. De bliepjes en beats vliegen je om de oren. Gecombineerd met die donkere, monotone stem van Rhodes.
Lamb is geen act die er in wil knallen. Het is een diesel die bromt. Een machine die tergend langzaam op gang komt. Downtempo. In een stijl die zwerft tussen jungle en triphop. Radiohead meets Portishead. Geen vrolijke kost. Maar een gelaagde sound die meer biedt dan het oor in eerste instantie denkt op te pikken.
Vrolijk
De Britten maken het publiek het niet gemakkelijk. Als je komt om lekker te dansen dan heb je te wachten. Als je vrolijk uit je plaat wilt gaan, dan dien je naar een ander podium te verhuizen. Lamb is geen festivalband. Zet ze in een compact hok en ze pakken je bij de strot, maar op een grote weide moet je geconcentreerd luisteren wil je meegezogen worden in hun vibe.
Maar de doorbijter herkent de schoonheid. Waardeert-ie ook. Muziek hoeft niet altijd tot plezier te leiden. Op de knieën gaan voor melancholie is ook een prettige ervaring. Laat dat nu net het handelsmerk van Lamb zijn.
Stuiteren
Barlow stuitert als een jonge hond over het podium. Rhodes pijnigt je met haar slaapliedjesstem. Prachtig optreden, met halverwege het moment voor het hitpubliek: ‘Gabriel’ ontbreekt uiteraard niet. Fijn dat ze weer terug zijn. In september kun je ze intiemer zijn. In Paradiso waarschijnlijk.
