Van een stuiterbal naar een cupcake

“Van ruilen komt huilen”, zei mijn juf in groep drie. Dat was de eerste keer dat ik dat spreekwoord hoorde. Ze zei het tegen mij en het meisje dat naast me zat, dat ontroostbaar was nadat ik mijn pen ruilde voor haar puntenslijper. Uit solidariteit – of misschien omdat het moest van de juf – ruilde ik die mooie Mickey Mouse-puntenslijper weer om voor mijn saaie balpen. Dat moet anders kunnen. Een ruil waar beide ruilers blij van worden. Dat doel ga ik proberen te bereiken, te beginnen met een stuiterbal.

Door Rebecca Hooper

De stuiterbal blijkt populair. Dit speelgoed ter waarde van vijftig cent komt in handen van Gijs, die mij er een net getapt biertje voor teruggeeft.

Een biertje. Dat gaat er bij Patricia altijd wel in. Ik krijg er een halve rol volkoren biscuits van de Super de Boer voor terug. Op zoek naar een hongerige festivalbezoeker.

Ondanks dat Monica allergisch is voor tarwe en zelf dus niet van de koekjes kan genieten, ziet zij wel wat in een ruil. Ze grabbelt in haar trolley en haalt een douchegordijn tevoorschijn. “Als je je kleedje hier op neerlegt, blijft hij droog”, is haar logische redenatie.

André heeft liever een droog kleedje dan een frisse adem en ruilt zijn Smint – grote verpakking – voor het blauw met groen gestreepte douchegordijn.

Met al die mooie mannen die hier rondlopen, is een frisse adem geen overbodige luxe, moet Sarah gedacht hebben. Zij ruilt – met pijn in haar hart – haar zojuist zelf versierde Fairtrade banaan. “Hij heet Max. Zoek een goed thuis voor hem.”

Een goed thuis vindt Max bij de jongens van Biki90. Ze zijn net bezig met hun zelfbelegde bolletjes en lusten daar best een stuk fruit bij. Een vrolijke banaan verdient een vrolijk ruilproduct. Een ballon. Twee ballonnen. Twee ballonnen met een doorsnee van een meter.

De megaballonnen zijn in trek. Bij het winkeltje Bumigaya wil eigenaresse Janette ze maar al te graag hebben. Ze biedt hiervoor een flesje olie in een paars doosje.

De hitte blijft uit op dit festival, dus Sabine kan best zonder haar deodorant.

De koortslip van Frederik is inmiddels voorbij, dus de koortslipzalf – die klaarblijkelijk goed werkt – heeft hij niet meer nodig. Ja, hij heeft liever een vrouwendeodorant.

Rosalie en Caroline zijn allebei koortslipvrij, maar vinden ruilen gewoon tof. Ze nemen de zalf aan in ruil voor een sigaret en een haarspeldje.

Dat haarspeldje interesseert hem niet, maar in een sigaret heeft Maarten wel zin. Het Brand-keycord – dat hij pas sinds gisteren bezit – staat hij er graag voor af.

Aan een keycord kan je sleutels hangen en aan mascara niet. Dat beseft Paula maar al te goed wanneer ze akkoord gaat met deze deal.

De Spaanse Gerardo draagt over het algemeen geen make-up, maar wil dat voor de verandering best eens proberen. In ruil twee ongebruikte oordopjes.

Met de oordopjes vertrek ik richting de Busstop Bakery. Ze bieden een cupcake met karamel, room, vanille en zout. “Dat zout is voor de twist.” Nou ben ik dol op twists. En op cupcakes. Ik besluit het ruilen hier te stoppen. Nooit eerder at ik zo’n lekkere cupcake. “Van ruilen komt huilen?” Nee, mijn juf uit groep drie zat er helemaal naast.