“Ik schoot vol toen ik naast een dertienjarig meisje zat. Achter haar ogen was ze eigenlijk al overleden. Ze had totaal geen levensvreugde, geen perspectief. Zij zou willen dat er iets was in de toekomst, terwijl ik leef met een agenda en baal dat ik weet wat ik over een week moet doen. Zo heftig!”

Voorouders
“Ik had jou kunnen zijn, dacht ik soms. Helemaal omdat mijn voorouders uit Afrika komen.Via een tussenstop op de Antillen – daar komen mijn ouders vandaan – heb ik dus een duidelijke link met de mensen.

Ik vond Sierra Leone ook heel ingewikkeld. Ik was er voor de meisjes, maar in tien dagen zie je alleen dat de situatie voor álle kinderen erbarmelijk is. Als we langs de markt reden, zag ik daar ook jongens met een heel zware ton staan. ’s Ochtends, en ’s avonds nog. Voor het verschil tussen jongens en meisjes moet je er dieper induiken. Je kunt aan een meisje niet zien dat ze besneden is, of dat ze als kindsoldaat vecht.”

Doorstomen
“In die korte tijd was mijn eerste indruk van Sierra Leone dat de mensen er verdomd positief zijn. En dat voor een land dat acht jaar geleden nog in oorlog was! Zelfs als ze benen en armen missen stomen ze gewoon door. Verder is de armoede heel groot. Kinderen gaan dat misschien wel oplossen. Hun ouders sturen hen de straat op om te gaan werken.

Ik zou heel graag nog eens op reis gaan. Waarheen? Ik heb geen voorkeur. Daar waar ik één steen kan verschuiven, wil ik naartoe. Over twee weken ga ik naar Tanzania met de band Roots Riders. We zoeken naar kinderen met passie en talent om muziek te maken. Dat heb ik al een paar keer eerder gedaan, in Zuid-Afrika bijvoorbeeld. Ik heb overal muziek gemaakt: onder palmbomen en op smoezelige hotelkamers met kakkerlakken.”

Vlinders
“Dat is mijn manier om iets te doen: met muziek en betrokkenheid de wereld ingaan. Toch was mijn debuutalbum juist heel lichtvoetig. Mensen zeiden: je bent zo’n betrokken meid, waarom gebruik je dat niet in je muziek? Maar dat was wat ik voelde op dat moment. Misschien zing ik op mijn volgende album wél over de problemen van de wereld.

Bovendien: ik zong dan wel over liefde en vlinders, maar dat iemand als Harriët zich ook mee identificeert. Afrika is niet alleen ellende. Meisjes krijgen er ook kriebels als er een leuke jongen voorbij loopt. Zolang ik over menselijke dingen zing, zit ik goed.”