Tijd voor een kort voorstelrondje van deze internationale en vaak onbekende bands. Kijk hieronder naar de Rwandese Ikobe, het Indonesische Purnati Dance Theater, de Braziliaanse Jovens de Periferia en de Kaap- Verdische Gaita Ferro.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Door: Valerie de Bie

Houd de website in de gaten voor de introductie van de andere zes Mundial bands.

Expeditie Ikobe
Een groep zebra’s wijkt uit voor het witte negenpersoons busje. Vrolijk plakken zes Rwandese gozers hun neus tegen de ruiten. Dit is het gezelschap van Ikobe dat door Safaripark de Beekse Bergen rijdt om er te gaan spelen. PR man Gakire Ntarugera flitst met zijn camera vanuit het busje. “Bij ons zijn ze allemaal weg omdat jullie ze hebben meegenomen, daarom maak ik foto’s. Kijk die springbok, ik ken hem nog van vroeger”, zegt Gakire meteen. Iedereen barst in lachen uit. Van plankenkoorts valt geen spoor te bekennen.

Het podium is een pleintje met een picknicktafel. Stilletjes aan groeit het geluid van Ikobe. Gevoed door gitaren, zang en traditionele instrumenten. Zo is er de iningiri die lijkt op een viool, en de deinango, een strijkplank met snaren aan de onderkant. Alle traditionele instrumenten zijn gemaakt van Afrikaanse materialen. Ikobe maakt een walmende melodie. Rustig en bij vlagen opzwepend. Ze kijken en lachen veel naar elkaar.  Een toeschouwster omschrijft het als ‘eengrappig melodietje, lekker vrolijk’.

Voor de gezinnen in het safaripark is de band op het pleintje een bijzaak. Op het drukste moment zijn er niet meer dan 50 toeschouwers.  De band laat kinderen stukjes meezingen met de Rwandese taal. Als slotstuk springt de zanger op en danst energiek voor band en publiek.
Na- filosoferen
Gakire Ntarugera noemt de sound van Rwanda uniek. ”In West-Afrikaanse landen zijn er veel overeenkomsten in de muziek.” Het bergachtige Rwanda in Centraal- Afrika was lange tijd geïsoleerd van de buitenwereld. Vandaar het originele geluid. Percussionist Thierry Murinda vertelt  dat de muziek gaat over hoe de mensen in Rwanda en over feest vieren. ”We gaan de teksten nog vertalen. Maar de mensen kunnen het al wel begrijpen. De muziek komt uit ons hart en gaat naar het hart van de mensen.”

Mundial is geven en nemen. Ikobe houdt van die uitwisseling van cultuur. Thierry Murinda is onder de indruk geraakt van de Nederlandse geluidstechniek. “Misschien hebben we dat over een paar jaar wel op de National University of Rwanda.” Daar werkt hij als docent in de muziek met 25 leerlingen. De rest van de bandleden zijn ook verbonden aan dezelfde universiteit.

Zanger Moses Mutangana hoopt dat hij met Ikobe de hele wereld over kan. “Ik wil ervaringen met iedereen delen.” Wat ze te bieden hebben?  ”Dansen en de glimlach van Rwanda”, zegt Moses. De bandleden van Ikobe hebben ook ervaringen met de genocide van 1994 in Rwanda. Er vielen toen naar schatting bijna een miljoen doden. Zanger Moses:  ”Ik ben geboren in Tanzania, en deels opgegroeid in Uganda. Daar werden we gediscrimineerd. Na de genocide kwam ik pas in Rwanda, het thuisland van mijn familie. Ik weet nu dat alle mensen gelijk zijn. De jongere generatie in ons land heeft dat besef. Iedereen kan mijn broeder zijn. We zijn één wereld.”

De band heeft een veelbelovend programma. Volgend jaar februari hebben ze een project in Frankrijk. En over een twee weken, op zondag 20 juni, staat Ikobe om 14.30 uur op het United Cultures Stage van Mundial. Tot die tijd zijn ze druk met de Nederlandse tour. Ze hebben optredens in onder andere een school, het ministerie van Buitenlandse Zaken en op 10 juni staan ze in de Cul de Sac in Tilburg.

Land van herkomst: Rwanda
Sinds wanneer: Sinds 2006 bij elkaar
Bekend van: In Nederland onbekend. In Afrika: van de Rwandese radio, Arts Azimuts Festival II (2009), Imbuto Foundation (2009) en ‘Decouverte de Musique d’Afrique Central’ dat werd georganiseerd door ‘Le Reve Africain’
Genre: Akoestische Afrikaanse muziek met Rwandese invloeden. Met percussie, en gitaar. Alle bandleden zingen.

Ikobe betekent ‘een kreet van geluk’, die naam is gekozen om het feestelijke karakter in de muziek te houden. Het gaat in de muziek van Ikobe verder om hoop, geluk, harmonie en schoonheid. De band is behoorlijk internationaal georiënteerd. Ze zijn trots om op te treden op festivals waar artiesten uit allerlei landen spelen en ze kijken daarom uit naar Festival Mundial. Ikobe wil Rwandese muziek en artiesten promoten. Ze denken daarbij aan uitwisseling van kennis en aan het verspreiden van de cultuur van de oudere generatie. Op Festival Mundial staat de band op zondag op het United Cultures Stage van 14.30 tot 15.00 uur. De Rwandezen touren momenteel door Nederland en vrijdag zijn ze te zien bij de Beekse Bergen in Hilvarenbeek.

Via del Mondo
Het voortraject bestaat onder andere uit Via del Mondo. Op 17 mei was het festival in de Muzentuin in Tilburg. De ambasadeur van Via del Mondo, Ali B. trad hier op. Er waren ook optredens van dansgroepen uit Indonesië, Rwanda en Colombia. De laatste was er bijna niet geweest, vanwege de Mexicaanse griep. Daarnaast waren er verschillende activiteiten voor kinderen. Zo konden ze workshops volgen van de groepen, was er een dovendisco, verschillende stands van onder andere Kinderstad en konden kinderen een reis over de wereld maken.

Festival Mundial
Op de website van Festival Mundial vindt je meer informatie over het culturele festival. “Dit jaar slaat Festival Mundial nieuwe wegen in die een culturele aanvulling vormen op het bestaande concept. Met de Mundial Arena krijgt Festival Mundial een nieuw element vol entertainment. Deze circustent met tribunes is een Global Hotspot die onder andere cabaret en stand-up comedy laat zien, en hapjes en drankjes uit alle windstreken biedt. Het geheel zorgt voor een unieke sfeer, die naast de muzikale optredens van nationale en internationale artiesten een compleet nieuwe dimensie geeft aan Festival Mundial. Zoals ieder jaar zijn er op het festival workshops, poëzie, theater, debat, dans, educatie en activiteiten voor kinderen te vinden. Festival Mundial draagt bij aan de ontwikkeling van individuen en groepen uit ontwikkelingslanden en benadrukt daarmee de kracht voor cultuur.”